ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 176 / 520

ประโยค - วิญญาณธรรมหรือ 3 ตอนที่ 1 หน้า 364 ทัศปรากฏแก่หมู่สัตว์ เพราะความที่หมู่สัตว์เป็นผู้มดในอาลัย โดย มาก อุปาทานออกนี้ไม่ปรากฏ ผู้มีมากับอาทาน ย่อมเป็นผู้มากไป ด้วยการทำมุต มีโศกาหลวงเกิด (การง

เนื้อหาเกี่ยวกับวิญญาณธรรมนั้น เจาะจงไปที่อุปาทานและลักษณะของสีลัพพปาทานและอัตตาวาทภูปาทาน โดยกล่าวถึงความสำคัญของการทำมุตและโทษที่มากับอาทาน ซึ่งอธิบายถึงวิธีการแสดงในลำดับ การวิเคราะห์และความหมายที่

ประโยค - วิวัฒนาการเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๖๕ [คาถาสังขปัจจัยนะ] ก็ในอุปาทานทั้งหลายนี้ ต้นเหตุเป็นปัจจัยอย่าง เดียวแต่หุ่งปาทั้งซ้อนหน้าเพื่อน มันเป็นปัจจัย ๑ อย่างบ้าง ๒ อย่างบ้างก็แม่อุปาทาน ๓

บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับแนวคิดของอุปาทานในบริบทของพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความสำคัญของปัจจัยที่เป็นอุปทานสี่ประเภท การทำความเข้าใจอุปธานที่สำคัญและวิธีการที่มันเกิดขึ้นในอารมณ์ พร้อมพูดถึงการเชื่อมโยงข

ประโยค - วิชาธรรมะเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ โดยภะ (คือ แบ่งออก) และโดยสังฆะ (คือ รวมเข้า) โดยสิ่งไรเป็นปัจจัยของสิ่งไร [วิจินฉัยโดยอรรถ] วิจินฉัยโดยอรรถในบทนี้ว่า ธรรมโดย้อมเป็น เหตุนี้ ธรรม命นั้น จึงชื่อว่า ภ

ในวิชาธรรมเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ เนื้อหาได้อธิบายถึงการแบ่งออกและการรวมของธรรมา โดยการวิจินฉัยโดยอรรถและโดยธรรมในเรื่องภาพซึ่งประกอบด้วยกรรมภาพและอุปปติภาพ คำว่า 'ภาพ' มีการแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ กรรม

ประโยค - วิชาความรู้เบื้องต้น ตอนที่ ๑ หน้า 368 อรูปภาพ แปลว่า ภาพนี้นับว่าอรูป ภาพของสัตว์ทั้งหลายมีสัญญา ชื่อสัญญา นัยหนึ่ง สัญญา มีอยู่ในพ นัน เหตุนี้ ภาพนี้จึงชื่อ สัญญา (แปลว่า ภาพที่มีสัญญา) อัญ

ในเนื้อหาบทนี้กล่าวถึงความหมายของอรูปภาพและอัญญภาพ โดยมีการศึกษาเกี่ยวกับสัญญาและการจำแนกรูปภาพเป็นประเภทต่าง ๆ เช่น เนวสัญญาและเอกโวการภาพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุปาทานขันธ์ ๕ และแสดงถึงการเข้าใจในธรรมชาต

ประโยค - วิถีธรรมในกลุ่ม ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ৩๖๙ [วิจัยฉบับโดยสุตนะ] ข้อความ 'โดยสุตนะ' มีวิจัยฉบับว่า ก็แอลกซิ่งขบวนทั้งหลายมี บุญญาภิสังขารเป็นต้นนั่นแหละ แม้กล่าวมาแล้วในตอนแก่สงบ เช่น ดังที่กล่าวในต

เนื้อหาในงานวิจัยนี้กล่าวถึงวิถีธรรมและการดำเนินชีวิตที่เชื่อมโยงกับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับบุญญาภิสังขารและอวิชชา โดยจะมีการวิเคราะห์ว่าความคิดและการกระทำมีผลต่อเอกราชของวิญญาณในภพต่าง ๆ การรับรู้ถ

ประโยค - วิทยาธรรมภาค 3 ตอนที่ 370 [วิจัยฉัยโดยแบ่งออกและรวมเข้า] ข้อว่า 'โดยแยก และสังฺคะ' คือโดยแยกออกและโดยรวมเข้า ซึ่งกล่าวมีเพราะปัจจัยคืออุปทาน [โดยแบ่งออก] ความว่า กรรมที่ยังสัตว์ให้เกิดในภาพ

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและอุปทานที่ทำให้สัตว์เกิดในภาพ โดยแบ่งออกเป็นความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมภาพและอุปัตภาพที่มีอิทธิพลต่อการเกิดภาพในรูปแบบต่างๆ ทั้งในทางสัญญาภาพและอรูปภาพ การวิเคราะห์นี้แส

ประโยคที่เขียนในภาพเป็นภาษาไทยและสามารถอ่านได้ดังนี้: "ประโยค - วิจิฐมิตรกรรมเปล่า ก ๓ ค ตอนที่ ๓ หน้า ๓๗๑ พร้อมทั้งภาพที่อยู่ภายในฉันใด แม้ภาพที่มีเพราะปัจจัยคืออุปาทานที่เหลือ ก็เป็น ๖ ๆ ฉันนั่นแห

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์อุปภาพในวิจิฐมิตรกรรม โดยมีการแบ่งประเภทของภาพและอุปาทานที่เกี่ยวข้อง เช่น กามภาพ รูปภาพ และอรูปภาพ รวมถึงความสำคัญของกรรมั้นในภาพที่มีอุปาทาน สรุปถึงการรวมเข้าของภ

ประโยค- วิถีธรรมรอบภาค ๑ ตอนที่ 372 ก็คลังเป็น ๑ โดยเป็นภาพเป็นต้น พร้อมทั้งที่อยู่ภายใน อึ่งเล่า ไม่แต่จะต้องการแยกเป็นภาพ ๑ มีภาพเป็นต้นเสียดาย ภาพเป็น ๒ โดยเป็นกรรมฐานและอุปปัชฌิภาค ไม่แต่จะต้องกา

บทนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปทานปัจจยาและเหตุการณ์ที่เกิดจากการเลือกและไม่เลือกสิ่งต่าง ๆ โดยระบุว่าทุกสิ่งเป็นปัจจัยต่อกัน และทำให้เกิดความเข้าใจในหลักธรรมที่สลับซับซ้อน ทั้งนี้ เราควรพิจารณาภาพและควา

ประโยค - วิถีธรรมกลบกลมเปล่า คำ ตอนที่ 1. หน้าที่ 373 ไม่ควรถือเอา แต่ควรถือว่า "ภาพทั่งปวงอ่อนมีได้เพราะอุปาทาน ทั้งปวง" ข้อนี้มีอย่างไร ? [ถามปฏิทานเป็นปัจจัยแห่งภาพ] บุคคลกลางคนในโลกนี้ คิดไปด้วย

ในเนื้อหานี้อภิปรายถึงแนวคิดของการตั้งคำถามในวิถีธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของอุปาทานและทุจริต ผู้คนมักนำความคิดที่เห็นหรือได้ยินมาประกอบในการกระทำ ส่งผลให้เกิดกรรมที่ไม่ดี นอกจากนี้ยังมีการเชื่อมโ

ประโยค - วิถีธรรมาธรรมเปล ค ตตอน ๑ หน้าที่ 374 ทั้งหลายที่เกิดเพราะกรรมนัน ก็เป็นอุปัติวาทของบุคคลนั้น ส่วน สัญญาภาพและปัญญาโอภากิ รวมอยู่ในนันเอง ฝ่ายบุคคลอีกคนหนึ่ง เป็นผู้มีความรู้เพิ่มพูนขึ้นด้วยส

บทความนี้เจาะลึกถึงวิถีธรรมาธรรมและการมีกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดในภพต่าง ๆ การอธิบายถึงกามปทานและวิธีที่มันมีอิทธิพลต่อการเกิดใหม่ในหมุเทพหรือโลกอรูป โดยเน้นถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสัญญาภาพและปัญญาที่ร

ประโยค - วิถีธรรมรวมเป็นภาค ๓ ตอนที่ 375 กามุปทานเป็นปัจจัยแห่งรูปภาพอุปภาพอันมีแตกต่างกัน (หลายประเภท) พร้อมทั้งภาพที่อยู่ในก็ได้ดังนี้ [ทิวภาพทานเป็นปัจจัยแห่งพังสาม] บุคคลถือผู้เห็นไปว่า "อันอัตต

เนื้อหาเกี่ยวกับกามุปทานซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญแห่งรูปภาพอุปภาพที่แตกต่างกัน เน้นการสำรวจความเห็นที่เกี่ยวข้องกับอัตตานีและกรรมที่เกิดจากการมองเห็นนั้น การเข้าใจกระบวนการนี้ช่วยให้บุคคลสามารถเข้าถึงความสุ

ประโยค - วัฒนธรรมเปล่าก ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๗๖ [สีสัพพุททานเป็นปัจจัยแห่งภาพทั้งสาม] บุคคลลือกผู้นั้นเห็นว่า “อันความสุขอ่อนซึ่งความเต็มเปี่ยมแก่” บุคคลผู้นี้สวรรค์พรทนี้ให้บริบูรณ์ในภูมิแห่งความสุขตามใ

ในบทนี้ พูดถึงสีสัพพุทธานที่เป็นปัจจัยสำคัญของภาพทั้งสาม ประกอบด้วยรูปและอรูปซึ่งมีความสัมพันธ์กัน บุคคลที่เข้าใจความสัมพันธ์นี้จะเห็นความสุขที่เกิดจากการกระทำที่ดี โดยการใช้กรรมเป็นเครื่องมือในการสร้

ประโยค- วิทยามีครมเปล่าก ค ๓ โดยเป็นอุปนิสัยปัจจัยเท่านั้น ของรูปภาพอภิวัธิ์ คือของธรรมเฉพาะ ที่เป็นกุศลในธรรมภาพ อันนันเนื่องในภาพและของอุปนิสัย ด้วย (ส่วน) ในภาพ มันเป็นปัจจัยโดยสหชาติปัจจัยตั้งแต่

เนื้อหานี้อธิบายถึงการวิเคราะห์อุปนิสัยและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับชาติในธรรมภาพ โดยเน้นถึงธรรมเฉพาะที่อาจมีผลต่อการเกิดชาติ เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและอุปนิสัย การเข้าใจถึงธรรมพันธุในฐานะที่เป็นปัจจ

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปลาค ๑ หน้า ๑ 378 ผู้ทรามและเป็นผู้ประณีตเป็นต้นได้ จริงอยู่ แม้ความเสมอภาคแห่ง ปัจจัยภายนอกทั้งหลายสุภาณิช (เลือดขาว) ของชนชนนี และ อาหารเป็นต้นมีอยู่ ความแปลกก็มีความเป็นผู้ทราม

บทความนี้สำรวจความสำคัญของกรรมในการกำหนดลักษณะและความเป็นของสัตว์และมนุษย์ โดยเน้นว่าแม้ว่าจะมีกรรมที่แตกต่างกัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อธรรมชาติของการเกิดและการตาย รวมถึงการที่กรรมเป็นปัจจัยสำคัญ

ประโยค - วิถีธรรมรเปล ภาค 3 ตอนที่ 379 คืออุปนิสัยปัจจัยเท่านั้นเอง นี้เป็นกถาอย่างพิสดารในบททั้งหลายมีมากกว่า ภาวจูงา ชาติ เป็นต้น [ภาวจร - ล้อแห่งภาพ] ถิ่นเหตุใด ในปฐิญญสมบูรณ์านี้ ปฏิญญธรรมมีโลกเป

ข้อความนี้อธิบายถึงอวิชชาในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้พระภาคเจ้าตรัสถึงปัจจัยที่ส่งผลต่ออวิชชา และความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับอวิชชา ในภาวจรที่บัณฑิตควรเข้าใจ การทำความเข้าใจในความหมายของอวิชชากับสิทธิ์ถือว่า

ประโยค - วิชาธรรมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๙๐ [อวิชชามีเพราะโลกเป็นต้นได้] คำวิสัชนา ก็พึงว่า "กีโนปฏิสมุททธรรมทั้งหลายนี้ โลก ทุกข์ โทมนัส อุปายาส ย่อมมีแก่บุคคลผู้อยู่ ไม่รากจาก อวิชชา อันปราเทวนะเล่า ก

เนื้อหาในบทนี้พิจารณาถึงอวิชชาที่เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ในชีวิต โดยเหตุผลจากพื้นฐานการเข้าถึงธรรมะและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ว่าด้วยการเกิดขึ้นของวิทวาสที่เกิดจากอาสวะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสัมพันธ

ประโยค - วิชาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 382 [ภวจักรเมืองต้นไม่ปรากฏ] ประการต่อไป เพราะความที่เมืองมีอàoจิ้ม ธรรมที่เกิดแต่ปัจจัย ก็อธ (ต้อง) มีดังนี้ ครับอิทธิาชามขึ้นแล้ว ความจนสิ้นก็ไม่มี เพราะ

เนื้อหาที่นำเสนอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในธรรมของพุทธศาสนา เน้นถึงความสำคัญของอวิชชาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อความอวิชชาเป็นปัจจัยในการเกิดวัฏฏะ โดยระบุว่าสังขารและวิญญาณเกิดจากปัจจัยที่สัมพัน

ประโยค – วิถีธรรมครูเปง ๓ คาถา ๑ หน้า ๓๘๓ เป็นผู้ถูกผูกพัน เมื่อปล่อยเสรี ความผูกผันมี มีใช่กล่าวความที่ ภาวัจมมีเบื้องต้น ดังนี้ ภาวัจนี้ บันฑิตพึงรำลึก มีเบื้องต้นไม่ปรากฎ ดังกล่าวมา ฉะนั้น [ภาวัจป

บทความนี้นำเสนอหลักการของวิถีธรรมครูเปงที่เกี่ยวข้องกับภาวัจ และการเข้าใจความผูกพันและการปล่อยเสรี ความจริงของธรรมชาติตามที่อธิบายโดยบันฑิต ในการเรียนรู้ถึงการเกิดขึ้นและการเสื่อมไป นอกจากนี้ยังกล่าวถ

ประโยค - วิชาธรรมาภิบาล ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ๓๘๔ มีความเป็นไปเนื่องด้วยปัจจัย องค์ความทั้งหลายมีลักษณะเป็นต้น ก็คงอย่างนั้น เหตุใด นั่นหนึ่ง อวิชชา มิใช่ของ มิใช่ของตน มิใช่ของตน ตน มิใช่ตน แม้งังทั้งหลายม

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฏจักร โดยเจาะลึกถึงความสำคัญของอวิชชาและตันหาในการพาความคิดและพฤติกรรมของบุคคลเข้าสู่การเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งมีทั้งแง่มุมที่มืดมนและประกายแห่งควา

ประโยค - วิชาภิทธิมครเปนลำดับ ๓ ตอนที่ ๑ หน้าที่ 385 กล่าวเพื่อถอนอุจเฉททฤษฎี เพราะประกาศความไม่ขาดสูญแห่งเหตุ ทั้งหลาย โดยความเกิดขึ้นแห่งผล (ปัจจุบันปรากฏอยู่) ภาวจักที่ ๒ กล่าวเพื่ออกจากสัตทธิมคร เ

บทเรียนในวิชาภิทธิมคร กล่าวถึงทฤษฎีการเกิดขึ้นของธรรมและวิญญาณ โดยอ้างถึงเหตุและผล การเกิดของสัตว์และอุปาทาน และความสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณกับสังขาร ทั้งนี้เพื่อแสดงให้เห็นถึงการหมุนไปของธรรมอันเป็นระเบ